Rentgen zęba pozwala zobaczyć to, czego nie widać podczas zwykłego badania. Sprawdź, jakie są rodzaje zdjęć, kiedy są potrzebne i czy są bezpieczne.
Rentgen zęba, czyli zdjęcie RTG, to jedno z podstawowych badań w stomatologii. Pozwala zobaczyć to, czego nie widać podczas oglądania zębów, na przykład próchnicę między zębami, stan korzeni czy zmiany w kości. Wiele osób obawia się promieniowania, dlatego warto wiedzieć, jak wygląda badanie i jak bardzo jest bezpieczne.
Lekarz zleca zdjęcie, gdy badanie wzrokowe nie wystarcza. Najczęściej dotyczy to:
Dawka promieniowania przy zdjęciu zębów jest niska, a w nowoczesnych aparatach cyfrowych dodatkowo zmniejszona. Zdjęcie wykonuje się tylko wtedy, gdy korzyść z diagnozy przewyższa minimalne ryzyko. Pacjent zakłada fartuch osłonowy, a lekarz stosuje najmniejszą dawkę potrzebną do uzyskania dobrego obrazu. Tomografię komputerową stosuje się rzadziej i tylko przy wyraźnych wskazaniach, bo dawka jest wyższa niż przy zwykłym zdjęciu.
W ciąży zdjęć RTG zwykle unika się, jeśli nie są niezbędne. Gdy jednak ząb ostro boli albo podejrzewa się stan zapalny, lekarz może zdecydować o wykonaniu pojedynczego zdjęcia z zastosowaniem fartucha ochronnego. Zawsze poinformuj stomatologa o ciąży lub jej podejrzeniu. Więcej o dbaniu o zęby w tym czasie piszemy w artykule jak dbać o zęby w ciąży.
Nie ma jednej reguły. Częstotliwość zależy od ryzyka próchnicy, stanu zębów i wieku. Osoby z częstą próchnicą lub rozległym leczeniem mogą potrzebować zdjęć częściej niż osoby z zdrowymi zębami. Lekarz dobiera zdjęcia indywidualnie, a przy zmianie gabinetu warto zabrać poprzednie, żeby nie powtarzać badań.
Nie. Badanie jest krótkie i bezbolesne. Może być tylko lekki dyskomfort od trzymanej w ustach płytki lub czujnika.
Nie, po badaniu możesz wrócić do codziennych zajęć. Promieniowanie nie zostaje w organizmie.
Tak, gdy jest to potrzebne do diagnozy. Dawka jest niska, a lekarz zawsze stosuje osłony i ogranicza liczbę zdjęć do niezbędnych.
Zdjęcie punktowe obejmuje jeden lub kilka zębów w dużej szczegółowości, a pantomogram wszystkie zęby i szczęki naraz, ale z mniejszą dokładnością szczegółów.